• Events
  • فار EN

TRANNY TEASE
Slavs and Tatars

1 May 2017

Pejman Foundation: Argo Factory and Café Musée Project presents Slavs and Tatars' lecture-performance "Tranny Tease" on the occasion of their current exhibition at Pejman Foundation: Argo Factory.
Lenin believed that the revolution of the east begins with the Latinization (or Romanization) of the alphabets of all Muslims of the USSR. The march of alphabets has always accompanied that of empires–Arabic with the rise of Islam, Latin with that of Roman Catholicism, and Cyrillic with the Orthodox Church and subsequently Bolshevism.
Through the lens of phonetic, semantic, and theological slippage, The "Tranny Tease" explores the potential for transliteration–the conversion of scripts–as a strategy equally of resistance and research into notions such as identity politics, colonialism, and faith. With a focus on the Turkic languages, of the former Soviet Union, as well as the eastern and western frontiers of the Turkic sphere, namely Anatolia and Xinjiang/Uighuristant the "Tranny Tease" attempts not to emancipate peoples or nations but rather the sounds rolling off our tongues.
"Tranny Tease" was presented at Manifesta 10, St Petersburg; GfZK, Leipzig; ICA, London; Kunstverein Bielefeld; Yale Art Gallery / Department of Fine Arts; La Colonie, Paris; Villa Empain, Brussels; Istanbul Modern and Detroit Institute of Art.

ABOUT SLAVS AND TATARS
Founded in 2006, Slavs and Tatars mine the complexities and unexpected affinities across cultures through three axes: publications, lecture performances, and exhibition-making. They have exhibited in major institutions across the globe, including MoMA NY, Tate Modern, Institute of Modern Art, Brisbane, NYU Abu Dhabi, and the Centre Pompidou in Paris. Slavs and Tatars have published several books including a translation of the legendary Azeri satire “Molla Nasreddin: the magazine that would’ve could’ve should’ve”, currently in its second edition. The artists work across cycles, where extended periods of research give life to an eco-system of installations, sculptures, lectures, and printed matter that question our understanding of language, ritual and identity. Imbued with humor and a generosity of spirit, their work commonly blends pop visuals with esoteric traditions, oral rituals with scholarly analysis in a way that opens new paths of contemporary discourse.

Date and Location:
Pejman Foundation: Café Musée Project
Monday, May 1st, at 5 PM
Photos by Mani Lotfizadeh


ترنی تیز
اسلاوز اند تاتارز
۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۶



بنیاد پژمان: کارخانه‌ی آرگو و پروژه‌ی کافه‌موزه میزبانِ سخنرانی-اجرای "ترَنی تیز" توسط اسلاوز اند تاتارز می‌باشند. این جلسه هم‌زمان با نمایشگاه این گروه در بنیاد پژمان: کارخانه‌ی آرگو برگزار می‌شود.
لنین بر این باور بود که انقلاب بلوک شرق با تغییر الفبای کلیه‌ی مسلمانان ساکن اتحاد جماهیر شوروی به الفبای لاتین آغاز شد. مارش الفبا پیوسته لشگرکشی امپراطوری‌ها را همراهی کرده است- عربی و ظهور اسلام، لاتین و کلیسای کاتولیک روم، سیریلیک و کلیسای ارتودوکس و در ادامه بلشویسم.
ازخلال تمرکز بر آواشناسی، معناشناسی و لغزش‌های الهیات، "ترَنی تیز" به کشف امکانات بالقوه‌ی ترنسلیتریشن – تغییر نوشتار- به مثابه‌ی یک استراتژی مقاومتی-تحقیقاتی پیرامون مفاهیمی چون سیاستِ هویت، استعمار و ایمان می‌پردازد. با تمرکز بر زبان‌های با ریشه‌ی ترکی، در اتحاد جماهیر شوروی سابق، همچنین در کرانه‌های غربی و شرقی حیطه‌ی ترک‌زبانان، به‌ویژه آناتولی و ژینجیانگ/اویغورستان، تلاش "ترَنی تیز" نه به قصد رهایی مردمان و ملت‌ها است، که به منظور رهایی اصواتی است که بر زبان‌مان جاری است.
ترانی تیز در مانیفستا10، سن‌پطرزبورگ; جی‌اِف‌زِدکِی، لایپزیگ; آی‌سی‌اِی، لندن; کونستِوِرین بیلِفِلد; گالری یِیل / دپارتمان هنرهای زیبا; لاکولونی، پاریس; ویلا اِمپِین، بروکسل; موسسه هنر مدرن استانبول و دیتروت نمایش داده‌شده‌است.

اسلاوز اند تاتارز با آغاز به کار در سال ۱۳۸۵، در سه محور انتشارات، سخنرانی-اجرا و برگزاری نمایشگاه، به کاوش پیچیدگی‌ها و قرابت‌های غیرمنتظره میان فرهنگ‌ها می‌پردازند. آثارشان در موسسات و بنیادهای هنری مطرح در جهان به نمایش رفته‌است، در موزه‌ی هنر مدرن نیویورک، تِیت مدرن، موسسه هنر مدرن، بریزبِین، اِن‌وای‌یو ابوظبی و مرکز پومپیدو در پاریس. اسلاوز اند تاتارز کتاب‌های متعددی منتشر کرده‌اند، نظیر ترجمه‌ای از طنز افسانه‌ای آذری، "ملا نصرالدین، مجله ای که می شد می‌تونست می‌بایست"، که هم اکنون در دست چاپ دوم است. این هنرمندان فعالیتی دوره‌ای و متناوب دارند، دوره‌های طولانی تحقیق به چرخه‌ای طبیعی از چیدمان‌ها، مجسمه‌ها، سخنرانی‌ها و انتشارات حیات می‌بخشند که درک ما را از زبان، آیین‌ها و هویت به چالش می‌کشند. آمیخته با طبعی شوخ و بلند، آثارشان اغلب جلوه‌های عامیانه را با رسوم مرموز و آیین‌های شفاهی را با تحلیل‌های پژوهشی چنان ترکیب می‌کند که راه‌های تازه‌ای بر گفتمان معاصر می‌گشاید.

مکان و تاریخ:
بنیاد پژمان: پروژه کافه موزه
دوشنبه، ۱۱ اردیبهشت، ۵ بعد از ظهر
عکس‌: مانی لطفی‌زاده