ویدیو به تفصیل

کیوریتورها: اودیل بورلورو و جسیکا کَستکس

۱۱ تیر تا ۲۶ شهریور ۱۴۰۰

ویدیو به تفصیل‌
منتخب ویدیوهای مجموعه‌ی موزه هنر مدرن پاریس

موزه هنر مدرن پاریس به دعوت بنیاد پژمان: کارخانه آرگو، منتخبی از ویدیوهای مجموعه‌­ی خود را در نمایشگاه ویدیو به تفصیل ارائه می‌­دهد.

این پروژه بر تصاویر بزرگ اندازه و نمایشگرهای فراگیر متمرکز است.

 ویدیوآرت، از همان آغاز با چیدمان پیوند داشته که در نتیجه، نمایشی‌­شدن تصویر متحرک و درگیری هرچه بیشتر آن با عموم مردم را در خود دارد.

 در دستگاه اتاق تاریک، مخاطب نقش اصلی را می­‌گیرد. بنابراین آثار فیلیپ پرنو، آپیچاتپونگ ویراستاکول يا آنجلیکا مارکول وضعیتی مشابه کمرا آبسکورا (اتاقک تاریک) ایجاد می­‌کنند که در آن تصویری پرقدرت بیننده را مجذوب و مسحور خود می‌­کند.

گاهی فضا از هم­زمانی چندین نمایش‌­گر شکل می‌گیرد و گفت‌­وگویی میان تصاویر ایجاد می‌­شود. نمونه‌ی آن کار ایزابل کورنارو است که از نمایشی دولته بهره می‌­برد. معماری هم‌­چنین می‌‌تواند چینشی در حجم صدا ایجاد کند، نمایش ویدیو در یک بنا، مستلزم کاویدن جنبه‌ی دیگری از ابعاد بزرگ و به قلیان انداختن احساسات شدید است. در اثر میریم بنانی، دو نمایش­گر حجم  که یادآور یک زیگورات هستند، ویدیوی او را قاب می‌­کنند و در یک بازی انعکاسی الگویی فرکتالی از تصاویر تولید می­‌کنند.

با انتخاب میدان تایمز نیویورک جهت نمایش فیلم شیرخوردن گربه، پیتر فیشلی و دیوید وایس شوکی بصری بر مبنای جابه‌جایی و طنز ایجاد می­‌کنند.

در رویکردی مشابه، اثر آریان میشل که به صورت اولیه بر سر در موزه­‌ی ژو دو پم پاریس اجرا شد، با نمایش یک جغد با مفهوم بیگانگی درگیر است و مرزهای میان امر طبیعی و امر فرهنگی را می­‌کاود.

فضای نمایش رفته‌­رفته به محیطی پویا و حسی تبدیل می‌­شود که زاویه دیدهای متنوعی (نمای نزدیک، دور، برعکس و…) را شامل می‌­شود. مانند اثر آنژ لچيا از طريق تراولینگ­‌ها یا تصاویر ثبت شده با پهباد و جایگاه ویژه‌­ای که برای صدا (نیکولا مولن و آن شارلوت فینل) در نظر گرفته‌­اند، تعاملی قوی میان تصویر و بیننده تولید می­‌کند.

طی یک تجربه‌­ی هنری جامع، چیدمان ویدیویی می‌­کوشد تا بدن را به مشارکتی فعال بکشاند؛ بیننده تبدیل به بازیگر می­‌شود.

نوآوری‌­های فناورانه یکی از دلایل تغییر روندهای هنری است. از اینسرت­‌های دیجیتال (دیوید کلربوت) تا تغییر شکل دادن (کریستین بولتانسکی) تا تجربیات اخیر واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، تحولی در وضعیت تصویر به وجود آمده – زنده و نه دیگر بازنمايانه – که مرزهای واقعیت را به چالش می­‌کشد.

 

اودیل بورلورو و جسیکا کَستکس

برای دریافت اطلاعات بیشتر درباره نمایشگاه اینجا کلیک کنید

مکان و تاریخ:
بنیاد پژمان: کارخانه آرگو
۱۱ تیر تا ۲۶ شهریور ۱۴۰۰ – ۴ عصر تا ۹ شب
عکس از حمید اسکندری

حامیان نمایشگاه: